vrijdag 18 april 2014

SPOREN MET JEZUS

Oostkapelse bos


Niet kiezen voor te vroeg succes, voor brood
uit steen of engelwacht ten koste van
de opdracht die slechts langs de smalle weg
van stille omgang goed begrepen wordt.
Alleen wie dient, kan later koning zijn.

Aanvaarden dat er na een tijd van bloei
een keerpunt komt waarbij het uiterlijk
verwelkt en sterft, maar zaden voortbrengt
die in laat seizoen verwaaien met de wind
en kiemen waar zij goede bodem vinden.

De tijd tot aan het einde te benutten
voor woorden van geloof en hoop, zodat
wie achterblijft niet vreest, maar moedig leeft,
verzekerd van geleide en met liefde
als onvergankelijke erfenis.

Te zeggen dat er na een worsteling
vol angst in een doorwaakte nacht niets blijft
dan overgave aan Gods wil en weg,
die dieper gaan dan ooit een mens kan denken
en zegenrijk de laatste gang te gaan.

Bereid zijn om een struikelsteen te zijn,
soms misverstaan, door eigen volk verworpen,
maar minutieus bewerkt, op maat gemaakt
voor de in aanbouw zijnde stad, waarvan
de Heer de architect en hoeksteen is.


Anje Maria de Sonnaville

Henk en Annemiek Adriaansen

donderdag 17 april 2014

Maria uit Magdala

Johannes 20 : 1 - 18   (Maria uit Magdala)
Wat bewoog Maria om naar het graf te gaan? Welke gedachten gingen door haar heen toen ze er naar toe liep?

Al wandelend lukt het mij vaak om mijn gedachten te ordenen en zaken op een rijtje te zetten. Het biedt mij de mogelijkheid om in mezelf te keren. Emoties en verstand worden met elkaar in balans gebracht.

Mezelf verplaatsend in bovenstaand bijbelgedeelte probeerde ik mij voor te stellen welke gedachten bij Maria boven kwamen toen ze dacht aan Jezus die overleden was. Hierbij vond ik een lied van Guus Meeuwis, genaamd  “Jeroen”. In dit lied zingt hij over een jongen die niet meer leeft.

Naast de tekst trof mij met name de tegenstelling tussen de bekende volkszanger Guus met zijn vrolijke, gezellige songs en de dichter Guus die stil staat bij het leven.

Voor mij is het een lied waarin mooi verwoord wordt dat iemands aanwezigheid gevoeld wordt ook als hij niet meer op aarde is.

Kil en stil en lege straten
Praten gaat niet zoals ik wil
Verstoort een woord, tekens, gedachten
Wachtend aan een tempelpoort

Loop en hoop ik langs gangen vol van jouw
Verademing
Een tekening van geestrijkheid, gedrevenheid
En schittering

Voelt een koelte
Als een rillng
Trilt ineens jouw aanwezigheid

Weet, vergeet niet hoe wij waren
Verklaren daden wat jij deed
Tomeloos en grenzeloos
Liefdevol omarmen naasten jou

Nu nog steeds als je bij ons bent om ons heen
Misschien als geest
Weet je nog dat wij de wereld zagen als een bol
Vol vrolijkheid

Die met al
Haar moois en lekkers
Jou was toegewijd


Mirjam Verhaar

dinsdag 15 april 2014

Misericordias Domini



Een lied uit Taizé
Een plek van inspiratie en stilte

Kloosters en andere plaatsen bewaren die stilte

Heb jij een plek waar je kunt opleven in stilte?



Cocky Klaver

zaterdag 12 april 2014

Eerst leven, dan spreken.

Getuige zijn van God betekent dat je een levend teken bent van Gods aanwezigheid in de wereld.
Hoe we leven is belangrijker dan wat we zeggen, want de juiste manier van leven leidt altijd tot de juiste manier van spreken.
Als we dankbare mensen zijn, zullen we vergevend spreken.
Als we dankbare mensen zijn, zullen onze woorden van die dankbaarheid getuigen, en als we hoopvol en blij gestemd zijn, zullen we blij en hoopvol spreken.
Hopelijk reikt het leven ons de juiste woorden aan, en leiden onze woorden ons naar de juiste manier van leven.

Uit: Brood voor onderweg
van: Henri Nouwen


Marchel de Jonge